Letter To A Guy Who Had More Luck Than Me
Hey, man,
I’m not gonna ask you how’s going or how was your day. Actually, I don’t even care. We don’t know each other but most likely we’ll meet soon, and I hope I’ll have the chance to talk to you about all this. Anyway, I wanna tell you a story, and you play a role in it..
You’ve recently met a girl whom I know for more than a year. And I love her for more than a year… You know, she’s a kind of person who’s always in the center of what is going on. And that’s really great. She has some power to make all the guys around her fall in love with her. I don’t know if she does it on purpose or accidentally, but that’s the fact. And as you probably understood, I’m not an exception.
But I think, I was different somehow. She never cared for the other guys who loved, liked and wanted her. But about me she did. She really felt for me. I’m not imagining. That’s what she said… But everything was quite complicated at the moment.
When we met each other her BF had just left for the army. Actually, I had met her before that, but we almost never talked to each other. But soon we started seeing each other more often, and we had fun together, we chatted till the early hours throughout the night. And we… I wouldn’t say fell in love ’cause I’m afraid to say so… felt something for each other. And when I told her what I felt she said one thing I will never forget. She said: “It could have been you had I no BF, but I love him and I will never let him down!”
I’m a strong person but I cried that night like I never had before – bitter and silent. If she had told me that she didn’t care for me, that I was just a friend for her, I might have accepted it that way, but what she said hurt me painfully. Though I was proud of her for her loyalty. And we became almost best friends. We shared our joy and sadness, our success and failure, we got drunk together more than a million times. And we never spoke about what we felt long ago… Until you appeared in her life…
When she told me about you and about what you changed in her, it cracked open my old wounds. Yeah, I know you never meant to hurt anyone, and you even have no idea about what’s going on. You just do what you have to. But I’ll tell you just one thing. You were just lucky. Trust me. You appeared in the right place and, what’s more important, in the right time… Because at the moment she started forgetting her soldier.
Now imagine how painful it is for me to know that all I dreamed about, all I wanted in my life was just a matter of time, and I lost my chance just because I met her at the peak of her another romance which at that time seemed to be endless.
And all I can tell you now is that I don’t hate you. No, man. You did and do everything right, unfortunately for me. Maybe I’m jealous, I’m not sure as I can’t describe all I feel. But still I don’t hate you. I told you all this to ease my pain somehow. And you know what? It helped. So if something like this happens in your life too, I’m ready to listen.
P.S. L’amour fait les plus grandes douceurs et les plus sensibles infortunes de la vie. (Madeleine de Scudery)
At the Doctor’s
Ցկցկան լուրեր. Հայ ռեփերներին վերջին նորությունները մատուցվում է սիրելի հնչյունների ներքո (վիդեո)
M'Tiko
Համացանցում մեկնարկել է նոր ժամանցային-լրատվական նախագիծ, որը կոչվում է «Urish News»: Հաղորդման «Urishությունը» կայանում է նրանում, որ լուրերը մատուցվում են երաժշտության ներքո:
Ավանդական մեդիայի սիրահարները հավանաբար աթոռից վայր կընկնեն իմանալով, որ «Urish News»-ի շնորհիվ այժմ շաբաթվա իրադարձություններին հնարավոր է տեղեկանալ միաժամանակ «ցկցկալով» ռեփային ռիթմերի և հնչյունների ներքո: Read more…
Բարին միշտ հաղթում է. «Աննա» հ/ս-ը պաշտոնապես համարվեց «ԱՂԲ»
Վերջապես շատերի նյարդերի վրա ազդող հեռուստահաղորդումների և սերիալների դեմ սկսեցին ինչ-որ քայլեր ձեռնարկվել:
Ինչպես հայտնում է asekose.am կայքը՝ Facebook սոցիալական ցանցում «Չենք լռելու» երիտասարդական նախաձեռնության կողմից սեպտեմբերի 2-ից 4-ն անցկացված քվեարկության արդյունքների համաձայն, «Աղբ եթերից» մրցանակաբաշխության առաջին հաղթող է ճանաչվել Հանրային հեռուստատեսությամբ ցուցադրվող «Աննա» հեռուստասերիալը:
Փոստի միջոցով հեռուստասերիալի ստեղծագործական խմբին է ուղարկվել հաղթանակի մասին հավաստագիր, իսկ Հանրային հեռուստաընկերությանը փակ ծրարով կառաքվի 100 դրամ` աղբահանության գումար:
«Չենք լռելու»-ն խնդրում է հեռուստաընկերության ղեկավարությանը գումարը ստանալուց հետո ծախսել այն նպատակային:
Իրականում այս նախաձեռնությունը շատ ճիշտ մեթոդներով պայքարում է բթացնող և դեպրեսիայի մեջ գցող «աղբերի» դեմ: Տեսնես՝ «Աննայի» ֆանատներն ինչպե՞ս կնշեն այս հաղթանակը…
Տանիքում
Կանգնած եմ բարձրահարկ շենքի տանիքին: Տեսնում եմ՝ ինչպես է մութը կամաց-կամաց մեկը մյուսի հետևից կուլ տալիս ամպերին: Լսում եմ քաղաքի աղմուկը. մարդիկ, մեքենաներ, երաժշտություն… Քամին անցնում է մարմնիս միջով՝ վեր հանելով վերնաշապիկս: Դիմացի շենքերում սկսում են հատիկ-հատիկ դեղնել բաց պատուհանները: Երեկո է սկսվում:
Բայց տխուր չեմ: Ամեն տեսակ միտք անցնում է գլխովս: Ինքս ինձ հարցեր եմ տալիս, որոնց պատասխանները գուցե երբեք չգտնեմ: Գիտեմ, որ շատ հարցերում անհաջող եմ եղել: Գիտեմ, որ եթե ուրիշ որոշումներ կայացնեի, հիմա ավելի երջանիկ կլինեի: Բայց չեմ դժգոհում: Կյանքս դասավորվում է: Մի քիչ այլ կերպ, քան պատկերացնում էի, բայց դասավորվում է:
Սակայն զգում եմ՝ մի բան չի հերիքում: Մի չնչին մանրուք, որը հանգիստ չի տալիս ամեն օր: Մի փոքրիկ դետալ, որը չի թողնում կենտրոնանալ ու հավաքվել: Մի անէական հանգամանք, որը երևի ինձ բերել է այս տանիք: Երազա՞նք եմ հետապնդում: Դժվար թե այս տանիքում: Ռոմանտիկա՞ եմ փնտրում: Ինչի՞ս է պետք: Իսկ ի՞նչ…
Մի վայրկյան: Քայլեր եմ լսում: Մարդ կա մեջքիս հետևում: Կանգնեց: Պտտվում եմ: Աղջիկ է:
– Կներեք, – խոսեց, – չգիտեի, որ այստեղ մարդ կա:
– Կներեք, – խոսեցի, – չգիտեի, որ սա Ձեր տեղն է:
– Ես այստեղ հաճախ եմ գալիս:
– Իսկ ես առաջին անգամ: Բայց արդեն գնում եմ…
– Կարող եք մնալ: Տանիքը մեծ է:
– Ես երբեք նման բան չեմ արել:
– Առաջին անգա՞մ եք ինքներդ Ձեզ հետ մնում, – ժպտաց:
– Հենց նոր հասկացա, որ այո, – ժպտացի:
– Օգտակար է:
– Գուցե:
Մոտեցավ: Վերցրեց ձեռքս: Քայլեց դեպի տանիքի եզրը: Կանգնեց ամենածայրին ու ինձ էլ քաշեց այդ կողմ: Քամին ուժեղացավ՝ անցնելով նրա մազերի միջով:
– Զգո՞ւմ եք, – գրեթե գոռաց:
– Քամի է, – գրեթե գոռացի:
– Մաքրում տանում է բոլոր մտքերը: Ազատում է հոգսերից:
– Բայց չէ՞ որ հենց իջնենք տանիքց, թե՛ մտքերը, թե՛ հոգսերը կվերադառնան:
– Այո: Բայց հենց հիմա ազատ ենք… Վայելի՛ր:
Քամին հանդարտվեց: Մի քայլ հետ գնացինք: Նայեցի նրա աչքերի մեջ: Զգացի՝ ազատ եմ: Զգացի՝ դատարկ չեմ:
– Գիտես, երբեք տանիքի վրա որևէ մարդու հետ չեմ ծանոթացել… այն էլ՝ աղջկա… այն էլ՝ այսպիսի աղջկա… որի հետ դեմ չէի լինի մեկ անգամ էլ հանդիպել… թեկուզ ոչ տանիքում….
Ժպտաց: Ես էլ ժտպացի…
10 արտահայտություն, որոնցից հետո հասկանում ես, որ FB-ն քեզ «տարել ա»
Եթե երբևէ ասել ես «Ես կարող եմ Ֆեյսբուք չմտնել» կամ «Ջա՛ն, 2000 ընկեր ունեմ», ապա հավանաբար արժե կարդալ այս հոդվածը, որպեսզի հասկանաս սոցիալական ցանցերի արքայից կախվածություն ունես, թե ոչ: Socialtimes.com կայքի փորձագետները հետազոտություն են կատարել և պարզել այն 10 մոլագար արտահայտությունները, որոնցից հետո պարզ է դառնում Ֆեյսբուքից կախվածությունը:
1. «Ես Ֆեյսբուքից կախվածություն չունեմ»
Եթե այսպես ես պատասխանում որևէ մեկին, ով համոզում է քեզ, որ դու կախվածության մեջ ես, ապա ամենայն հավանականությամբ դու իրոք կախվածության մեջ ես: Մի պահ մտածիր՝ ինչքան ժամանակ ես ծախսում Ֆեյբուքում և ինչպես ես այն օգտագործում:
2. «Վա՛յ, էս վաղը պրոֆիլի նկար եմ դնելու»
Քանի՞ անգամ ես լսել կամ արել այս արտահայտությունը party-ների ժամանակ: Որևէ մեկը քեզ լուսանկարում է ծիծաղելի իրավիճակում կամ շատ գրավիչ տեսքով, իսկ վերջում, նկարները դիտելիս, առանց մտածելու բացականչում ես այս նախադասությունը: Բայց անմիջապես մի զարմացած միտք է անցնում քո գլխում. «Մի՞թե ամբողջ օրը Ֆեյսբուքի մասին եմ մտածում»… Պատասխանն է. «ԱՅՈ»:
3. «Հիմա չեմ կարող դուրս գալ: Տեսնեմ, ով ա ինձ tag արել երեկվա նկարներում»:
Շաբաթ առավոտ է և դու արթնացել ես գլխացավով երեկվա party-ից հետո, բայց նստել ես համակրգչի առջև և 5 րոպե մեկ ստուգում ես, որպեսզի համոզվես, որ ոչ ոք քեզ չի նշի այդ սարսափելի լուսանկարներո՞ւմ: Դու Ֆեյսբուքից կախվածություն ունես: Գնա մի բաժակ սուրճ խմիր:
4. «Որ խորանում ես, Ֆեյսբուքը մարդկության համար շատ կարևոր ա»
Շատ մարդիկ պաշտպանում են Ֆեյբուքը: Սակայն կան ոմանք, ովքեր ուժ ու եռանդ չեն խնայում դա անելու համար: Փորձում ես համոզել, որ Ֆեյսբուքը կենսական նշանակություն ունի մարդկության գոյատևման համա՞ր: Թեթև տար: Դու պարզապես կախվածություն ունես Ֆեյսբուքից:
5. «Ջա՛ն, 2000 ֆռենդ»
Մեկնաբանություններն ավելորդ են: Վտանգավոր խաղի մեջ ես, որն իսկական ընկերության հետ կամ չունի: Հիշիր դա:
6. «Աննան հենց նոր լայք տվեց Արմանի քոմենթը Ժաննայի վոլի վրա»
Եթե այդքան ոգևորվել ես այն փաստով, որ ինչ-որ մեկը հավանել է ընկերոջ մեկնաբանությունը մեկ այլ մարդու պատին, ապա հվանաբար Ֆեյսբուքից կախվածություն ունես: Իհարկե, կան մադրիկ, ովքեր արձագանքում են որոշակի մեկնաբանություններին: Բայց եթե նման բաներից բավականություն ես ստանում, ապա Ֆեյսբուքը քեզ «տարել ա»:
7. «Ես ուզում էի FrontierVille-ի 50 միավոր գնեի, բայց հետո մտացեծի, որ 2000-ն ավելի լավ ա»
Ֆեյսբուքի խաղերի նկատմամբ կախվածությունը սկզբում չի զգացվում, բայց գնալով աճում է անհավանական արագությամբ: Եվ եթե գնում ես 2000 ոսկե դրամ, հաստատ կաղվածություն ունես:
8. «Ջնջվում եմ Ֆեյբուքից» կամ «Ես ատում եմ Ֆեյբուքը»
… հետո հասկանում ես, որ չես կարող, որովհետև կախվածության մեջ ես, կամ …հասկանում ես, որ այդպես չէ, որովհետև սիրում ես Ֆեյբուքը:
9. «Ի՞նչ e-mail, Ֆեյսբուքով ուղարկի»
Ամբողջ աշխարհում երիտասարդները դադարում են օգտվել էլէկտրոնային փոստերից՝ անցնելով Ֆեյսբուքի հաղորդագրություններին: Այն վայրկյանից, երբ դու էլ այդպես վարվես, կընկնես կախվածության մեջ:
10. «Էէէէ՛… ինչի՞ խմբակային չաթ չկա էս Ֆեյսբուքում»
Եթե տխրում ես այս առիթով և այնքան ես նվիրված Ֆեյսբուքին, որ չես էլ մտածում հաղորդակցման այլ միջոցների մասին (օրինակ՝ գնալ և տեսնել ընկերներիդ), դու կախվածության մեջ ես:
Աղբյուր: Socialtimes.com
Թարգմանությունը՝ Jnews.am (R.J.)
Երևանի քարտեզ անվճար Wi-Fi ինտերնետով
Տեղեկատվական անվտանգության հարցերով փորձագետ Սամվել Մարտիրոսյանը, նույն ինքը անվանի բլոգեր Kornelij Glas-ը, որոշել է թեթևացնել երևանցի «ինտերնետամոլների» գործը և Google Map-ի օգնությամբ ստեղծել է Երևան քաղաքի անվճար Wi-Fi ինտերնետի քարտեզ: Տեսնես, ինչո՞ւ ավտոբուսները չի նշել :D…
Շնորհակալություն, Kornelij:
Հին օրերի վերադարձը «Հանրապետականում»
Երեկ՝ հունիսի 30-ին կայացավ Եվրոպայի լիգայի որակավորման առաջին փուլի «Բանանց» Երևան – «Մետալուրգ» Ռուսթավի (չգիտեմ, թե Առաջին լրատվականը որ աղբյուրից է օգտվել, բայց իրենց կայքում հյուրերի քաղաքը նշել են Քութաիսի) հանդիպումը:
Անձամբ գտնվելով մարզադաշտում` կարող եմ վստահ փաստել. նման խայտառակ խաղ վերջին տարիներին «Հանրապետականը» չէր տեսել: Այնպիսի տպավորություն էր, որ 1998 թվականն է: Որովհետև այն ժամանակ էր, որ 0-1 հաշվով պարտությունը մեզ համար ուրախության առիթ էր: Այսօր հայ ֆուտբոլասերը սովորել է լավ խաղին և դրական արդյունքներին: Իսկ այն ինչ անում էր «Բանանցը» բակի ֆուտբոլ էլ չէր:
Ինչպե՞ս կարող է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստը, որը խաղադաշտ դուրս գալու համար աշխատավարձ է ստանում (ինչքան էլ որ լինի) չկարողանա հարվածել գնդակին, երբ նրան ոչ ոք չի խանգարում. նրա ոտքը գնդակից մոտ 10 սանտմետր հեռավորության վրա ցանուցրիվ արեց 10 միլիարդ Co2H2O2 մոլեկուլ՝ օդ:
Իսկ «Բանանցի» գլխավոր (շեշտում եմ՝ գլխավոր) մարզիչ պարոն Նազարյանը տեղյակ չի, թե ինչո՞ւ իր թիմն այդպիսի «ֆուտբոլ» խաղաց: Այո, այո: Նա մամուլի ասուլիսի ժամանակ հենց այդպես էլ ասաց.
«Չեմ կարող ասել, թե ինչն է պատճառը, բայց իրոք պասիվ էին խաղում»:
Իսկ ո՞վ, եթե ոչ գլխավոր մարզիչը պետք է իմանա՝ ինչու է իր թիմը վատ խաղում: Լավ է՝ գոնե նկատել է, որ պասիվ էին:
Չէի ասի, որ վրացիները լավ էին խաղում: Սակայն կարևորն այն է, որ ԽԱՂՈւՄ էին: Ու արժանի հաղթանակ տարան՝ պատժելով հակառակորդին:
Իսրյելցի մրցավարն էլ արեց ամեն ինչ, որ մեր տղաները կարողանան մի բան անել: Նույնիսկ խաղադաշտից հեռացրեց գոլ խփած հարձակվողին հաջողությունը չափազանց բուռն տոնելու համար:
Ամեն դեպքում, «Բանանցը» ոչինչ չցուցադրեց: Նույնիսկ վերջին րոպեներին անցկացրաց մի քանի գրոհենրը, որոնք, փառք Աստծո, ավարտվեցին հարվածով վրացիների դարպասին, չկանխեցին հանդիսատեսին իր դժգոհությունն արտահայտելուց: «Բանանցը» շտապ և գլխիկոր հեռացավ մարզադաշտից:
Տեսնենք՝ ինչ կլինի հաջորդ շաբաթ: Լինենք լավատես… 😛
Օրիգինալ լրագրություն. ինչպես պատրաստել ինքնատիպ նյութեր
Ցանկացած լրագրող ձգտում է պատրաստել իր նյութն այնպես, որ այն հնչի ինքնատիպ և նորովի: Ինքնատիպությունը գալիս է փորձի հետ: Սակայն ինչպես շատերն են ենթադրում, ինքնատիպ նյութ ստեղծելն ավելի ու ավելի բարդ գործ է դառնում:
Այսօր լրագրողների կատարած աշխատանքի ծավալն ավելի մեծ է, քան մի քանի տարի առաջ: Զարմանալի չէ, որ այդ ահռելի աշխատանքի ծավալի պատճառով այնպիտի տպավորություն է ստեղծվում, որ ավելի շատ ժամանակ է ծախսվում նյութի մշակման, այլ ոչ դրա փնտրման վրա: Բացի այդ տեղեկատվության (ե ապատեղեկատվության) մեծ քանակությունը, որը կարելի է գտնել համացանցում, շատ հաճախ պարզապես փակուղի է բերում:
Ինքնատիպությունը ժամանակ, մեծ ջանք և մշտականա պրակտիկա է պահանջում: Պատրաստ եղեք, որ ստիպված եք լինելու նորովի մտածել և, հնարավոր է, հրաժարվել մի շարք սովորություններից: Ընտրությունը Ձերն է:
BBC-ի բազմաթիվ թղթակիցներ, պրոդյուսերներ և խմբագիրներ ասում են նույն բանը. լրագրողի համար ամենակարևորը հետաքրքրասիրությունն է: Եթե բավականաչափ հետաքրքրասեր չեք, լավ լրագրող Դուք չեք դառնա:
Նրանցից մեկն, օրինակ, աշխատել է մի խմբագրի հետ, որը «կարող էր 500 մետր տարածության վրա ավելի շատ հետաքրքիր նյութ գտնել, քան որևէ այլ լրագրող: Կարելի է հայտնել փողոցի աղբի, կանգառների, խցանումների, նոր մեքենաների քանակի, մարդկանց, որոնք ծխում են սրճարաններում, որովհետև նրանց արգելել են ծխել աշխատանքի վայրում, նոր խանութների բացման/փակման, անօթևանների, շինարարարությունների և շատ ու շատ այլ բաների մասին»: Եվ իսկապես, քանի՞ անգամ ենք անցել որևէ շինարարության կողքով և չենք մտածել, թե ինչ են այնտեղ կառուցում:
Մեկ այլ լրագրող գտնում է, որ պետք է այնքան հետաքրքրասեր լինել, որ «սպիտակ պատ տեսնելով՝ հետաքրքրվել, թե ինչո՞ւ է այն սպիտակ»:
Ինչպե՞ս զարգացնել հետաքրքրասիրությունը: Միայն գործնական աշխատանքներով: Եթե զրուցում եք Ձեր ընկերոջ հետ, թերթ կամ ամսագիր եք կարդում կամ պարզապես փողոցում ինչ-որ բան եք տեսել, միշտ հարցրեք «ինչո՞ւ»: Փորձեք ինքներդ Ձեզ տալ բոլոր հնարավոր հարցերը, որոնք առաջանում են, երբ որևէ բան եք տեսել, լսել կամ կարդացել: Կարելի է մարզվել թերթերի կարճ նորությունների բաժնի վրա: Գտեք ամենասակավաբառ հոդվածը, ուշադիր կարդացեք այն և տվեք այն հարցերը, որոնց պատասխանները հոդվածում չկան:
Սովորեք անմիջապես արձագանքել ստացված տեղեկատվությանը: Ո՞րն է Ձեր առաջին ռեակցիան: Ինչի՞ մասին մտածեցիք սկզբից: Արդյո՞ք նույն կերպ կմտածեն ուրիշները: Մարզվեք անընդմեջ և ամենուր: Շատ հնարավոր է, որ Դուք կնկատեք մի կարևոր տարր, որն ուրիշները չեն նկատել:
Ահա, թե ինչ է մտածում այս առիթով BBC2 հեռուստաալիքի Newsnight ծրագրի հաղորդավար Մայքլ Քրիկը. «Ամեն օր, երբ Դուք խմբագրում եք Ձեր նյութը, հարցրեք ինքներդ Ձեզ՝ կարո՞ղ եմ արդյոք ինչ-որ բան ավելացնել, որ այն դառնա ավելի ինքնատիպ»:
Լրագրողի մտածելակերպ ձեռք բերելու համար պարտադիր չէ հատուկ հմտություններ ունենալ: Պարզապես հետաքրքրվեք ամենինչով: Եղե՛ք հետաքրքրասեր:
Աղբյուր: JNews.am
Ռոբերտո Կառլոսը ձեզ համար կապիկ չի (վիդեո)
Մադրիդի Ռեալի և Բրազիլիայի հավաքականի հանրահայտ պաշտպան Ռոբերտո Կառլոսը հայտնվել է անախորժ իրավիճակում… արդեն երկրորդ անգամ: Ռուսաստանի բարձրագույ խմբի առաջնության հերթական տուրում՝ «Կռիլյա Սովետով» Սամարա – «Անժի» Մախաչկալա (Կառլոսը հանդիսանում է վերջինիս ավագը) խաղի 90-րդ րոպեին, երբ անվանի բրազիլացու թիմը հաղթում էր 0-3 հաշվով, ինչ-որ մի տհաս ֆանատ Կառլոսի ոտքերի տակ ադամաթուզ (բանան) է նետել: Խորապես վիրավորված Կառլոսը նույնիսկ չի ցանկացել շարունակել հանդիպումը և անմիջապես դուրս է եկել խաղադաշտից:
Այ այստեղ է զգացվում երկրպագելու կուլտուրայի պակասը: Ֆուբոլիսը աշխարհի չեմպիոն է, իսկ դու նրան կապիկի տե՞ղ ես դնում: Ռուս ֆանատները, որ թիմին էլ որ երկրպագեն, պետք է պարզապես հպարտ լինեն այն փաստով, որ Կառլոսի կարգի ֆուտբոլիստը համաձայնել է հանդես գալ նրանց երկրի առաջնությունում (տեսնես՝ «Անժիի» ղեկավարները քանի՞ ամիս են աղաչել, որ նա պայմանագիր ստորագրի):
Սա արդեն երկրորդ նման դեպքն է, ինչ Ռոբերտոն տեղափոխվել է Ռուսաստան: Մեկ անգամ էլ այսպիսի ռասիստական քայլ են կատարել նրա հանդեպ Սանկտ-Պետերբուրգում:
Տեսնես՝ այդ «Զենիթի» և «Կռիլյա Սովետովի» ֆանատները ինչպե՞ս են վարվում իրենց սիրելի թիմի լեգեոներների հետ:
Ամեն դեպքում, Ռոբերտո Կառլոսն այն մարդը չէ, ում նկատմամբ կարելի է նման անվայել արարք թույլ տալ: Նա միշտ էլ աչքի է ընկել խաղադաշտում իր սպորտային պահվածքով, միշտ ներողություն է խնդրել իր կատարած խախտումների համար և մեծ նվիրումով է միշտ խաղացել յուրաքանչյուր թիմի համար, որտեղ հանդես է եկել:
Ռուսաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան պարզապես պարտավոր է միջոցներ ձեռնարկել՝ պատժելու այն թիմերին, որոնց երկրպագուները նման ռասիստական արարքներ են գործում:
GRAGET 